Uit de familieverhalen en internetbronnen een (gedeeltelijke reconstructie) van het leven van Jacob William Simons (1895-1942?), de oudste broer van mijn grootmoeder Reine Adele Simons (1898-1985)
Op de familiefoto van de weduwe Simons-Nielo met haar kinderen ontbreekt Jacob William.
 |
| De weduwe .Simons-Nielo met haar kinderen, de oudste zoon Jacob William ontbreekt |
Een avontuurlijke reis 1917-1918
Hij vertrok als stuurman via Nederland naar Amerika.
Voor zijn vertrek was hij nog familie gaan groeten, beloofde te schrijven, maar men hoorde nooit meer iets van hem
Simons vertrok volgens een Surinaamse krant als leerling machinist met de sleepboot Utrecht naar Nederland op 11 januari 1917 uit Paramaribo.
De Utrecht met de s.s Curacao op sleeptouw, koerste eerst naar Barbados, vervolgens naar Afrika en werd in maart in Nederland verwacht.
Op 28 Februari 1917 vertrok de sleepboot Utrecht uit Barbados via Rufisque naar Europa. Kennelijk werd de s.s Curacao in Bordeaux afgeleverd.
Hij kwam aan in Rotterdam en raakte bevriend met de familie Landman.
 |
| Afbeeldingen van de Ocamo |
 |
| J.W. Simons op de passagierslijst van de Ocamo, 1918 |
In Amerika
De registratie van Jacob William Simons uit 1918 voor het Amerikaanse leger levert de volgende gegevens:
Adres: 324 W 24 St. N.Y.
Geboren 23 januari 1895
Ras: blank
Nationaliteit: Netherlands
Beroep: engineer, unemployed
Naaste verwant: Harriet Simons, Paramaribo, Suriname, South America
Uiterlijk: Kort postuur, gemiddelde lichaamsbouw, bruine ogen en zwart haar
Zijn registratie was 21 september 1918
 |
| registratie van J.W. Simons voor militaire dienst, 1918 |
Hij was goed in wiskunde
In Amerika studeerde hij voor ingenieur en was werkzaam in een groot vleesbedrijf.
In de Surinaamse kranten van 1921 en 1924 lezen we dat poststukken geadresseerd aan J.W. Simons (te New York) als onbezorgbaar werden teruggestuurd naar Suriname.
Waren deze stukken brieven van zijn familie?
In 1924 liet Simons zich naturaliseren tot Amerikaans staatsburger
 |
| Het naturalisatieverzoek van J.W. Simons in 1924 |
Hij trouwde met een weduwe met een zoon.
 |
| Diverse bronnen betreffende Simons, Koekebacker |
Uit de Volkstelling van 1930 komen we meer te weten
J. W.Simons trouwde in 1929/1930 met Henrica Koekebacker, geb. Landman
Henrica had een zoon Edward Kochebacker = Koekebacker
 |
| US Censusrecord 1930 |
Over de echtgenote van Jacob William Simons heb ik het volgende kunnen achterhalen.
Hendrika Magdalena Landman trouwde in 1920 met Paul Marie Cornelis Koekebacker (stierf in 1927 te Rotterdam)
In 1922 overleed hun dochtertje Dorothea Catharina Maria K., oud 10 maanden. Dit kind was vernoemd naar de moeder van de bruid.
In 1923 kregen ze een zoon Edward (Eduard) en in datzelfde jaar reisde ze met haar kind naar de VS.
Paul Marie Cornelis Koekebacker stierf in 1927 te Rotterdam.
In 1929 emigreerde ze naar de VS met haar zoontje op de Rijndam (H.A.L)
 |
| Immigratie van Hendrika Koekebacker in 1929 |
In 1931 kregen Jacob en Hendrika een dochter.
Henrica (Hendrika) vertrok in 1932 met haar dochtertje naar Nederland.
Een tragisch ongeluk
Erg was het ongeluk dat hij kreeg. In de fabriek moest hij een kapotte lift bekijken.
Die brak af en kwam op zijn been terecht.
Gevolg : hij verloor zijn onderbeen. Afschuwelijke situatie en Jacob bleef 2 jaren in de revalidatie. De verzekering betaalde een behoorlijk bedrag uit en hoefde hij dus niet meer naar de fabriek. Toch bleef hij in contact met het bedrijf en ook werkzaam.
Ca. 1938-1939 keerden Henrica (Hendrika) en haar 7-jarig dochtertje terug naar Amerika i.v.m. de oorlogsdreiging.
 |
| US censusrecord 1940 met informatie over het gezin van J.W. Simons |
Het dochtertje zat vaak bij haar vader die haar veel vertelde over Suriname. Hij las haar voor, hield van gedichten en mooie muziek.Een heel lieve,rustige man in haar herinnering.
 |
| detail uit de volkstelling van 1940 |
 |
| detail uit de volkstelling van 1940 |
 |
| detail uit de volkstelling van 1940 |
In 1942 werd J.W. Simons nog geregistreerd voor de militaire dienstplicht,
ondanks het feit dat hij gedeeltelijk invalide was
 |
| 1942, militaire diensplicht |
Het einde
1942/43? Op een ochtend werd zijn hulp gevraagd voor een tanker. Zijn vrouw was jarig. Hij gaf haar moeder een zoen en vertrok. En dat was het einde. Op de tanker moest hij een hoge steile ladder op, verloor zijn evenwicht, misschien ook vanwege zijn kunstbeen en viel naar beneden. Dezelfde dag overleed hij in het ziekenhuis.
[Mijn grootmoeder] was erg verdrietig toen zijn het bericht van zijn overlijden ontving. Na zijn vertrek uit Suriname had zij nooit meer contact met hem gehad, ook niet via zijn familie daar.
Na zijn dood deed de weduwe alles wat aan hem herinnerde weg. Zijn verleden werd ook begraven.
 |
| Jacob William Simons |
Bronnen:
familie overlevering (cursief)
