Posts tonen met het label Jan Huygen van Linschoten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Jan Huygen van Linschoten. Alle posts tonen

woensdag 2 juli 2025

Een monster uyt den Apoclipse

Een monster uyt den Apoclipse

Zo omschreef Jan Huygen van Linschoten in zijn reisverslag uit 1596 een afbeelding die hij zag bij een bezoek aan een tempel in India. Een monster uit de Apocalyps. Van Linschoten gaf een uitgebreide beschrijving van de betreffende tempel, en verhaalde ook over een incident toen iemand uit zijn gezelschap de spot dreef met het beeld van een "kalf" door erop te gaan zitten, tot woede en ontzetting van de gelovigen en de priesters. 

Beschrijving van een op een voorhang geschilderde figuur  in een tempel
Bron: www.delpher.nl

Bij deze beschrijving was een afbeelding van de “duivelse afgod  gevoegd. 

Afbeelding van de hierboven beschreven godheid
Bron: www.delpher.nl

Detail van bovenstaande afbeelding
Bron: www.delpher.nl

Maar wacht eens even. Dit beeld met de vele horens en een gezicht op de onderbuik komt mij wel erg bekend voor. Ik had iets vergelijkbaars al eens eerder gezien in de bijlage bij de Duitse uitgave van Abraham Rogerius “De Open-deure tot het verborgen Heydendom", 1663. Maar dan als een Chinese godheid.

Een Chinese godheid in de Duitse edtiie van "De Open-deure tot het verborgen Heydendom, 1663
Bron: the Internet Archive

Ook in het reisverhaal (1638-1639) van de Duitser Johan Albrechts von Mandelslo komt een vergelijkbaar beeld voor.

Pagode met beeld van een god in het reisverhaal van Mandelslo
Bron: https://www.google.nl/books/edition/Des_Johan_Albrechts_von_Mandelslo_Morgen/kOfLSG6uJl8C?hl=nl&gbpv=1&dq=mandelslo&printsec=frontcover


Detail uit bovenstaande afbeelding
Bron: https://www.google.nl/books/edition/Des_Johan_Albrechts_von_Mandelslo_Morgen/kOfLSG6uJl8C?hl=nl&gbpv=1&dq=mandelslo&printsec=frontcover

Op de titelpagina van Arnoldus Montanus De Wonderen van het Oosten, 1654 helemaal rechts staat een inmiddels  bekende figuur

 

Detail uit de titelpagina van Arnoldus Montanus De Wonderen van het Oosten, 1654

De afbeelding uit Van Linschoten  is door latere uitgevers gewoon gejat en gerecycled.  Niks nieuws onder de zon.

maandag 2 juni 2025

De moeder van alle Heilige Rivieren

Onze eigenste rivieren  de Rijn en de Waal werden in het verre verleden vereerd als  goden . Er  werden zelfs pasgeboren kindjes als offer  aan Vadertje Rijn in de Rijn verdronken. 

Bij het intypen van de zoekterm “Heilige Rivier”  in Google kwamen Rijn en Waal echt niet meteen als zoekresultaat naar boven. Met een beetje geluk krijg je een toevalstreffer op de Nijl, of een rivier in China, maar de moeder aller heilige rivieren is toch wel de Ganges in India.

Ik vond een oude beschrijving over de heiligheid van de Ganges, door de koopman Jan Huygen van Linschoten gepubliceerd in 1596.


Bron: www.delpher.nl

Keerende weder tot Bengale ende de Revier Ganges, welcke wert van alle die Indianen voor een heyligh ende gebenedijt water ghehouden, ende ghelooven voor seker, dat alle de ghene die hem daer eens in wast ende baeyt (als is hy noch so groote sondaer) dat hem dan alle zijn sonden vergheven zijn, ende dat hij so reijn ende suyver is, als nieu herboren; ende oock dat so wie hem daer niet in en wast, en kan niet saligh werden, uyt welcke oorsake daer een groote Bevaert ende toeloop is van gheheel Indien ende alle Orientaelsche contreyen, en comen daer by groote menichte ende bedrijven daer wondere seltsame ceremonien ende superstitien, afgryselick om te hooren; waermede zy vastelick gelooven den Hemel ende saligheyt te verdienen.”

Jan Huygen van Linschoten reisde  in opdracht van koning Philips II in 1583 naar de Oost. In 1589 begon hij aan zijn terugreis naar Europa, na een kort verblijf in Portugal kwam hij in 1592 terug in de Nederlanden en hij bracht zijn reisverslag in 1596 uit.

De  Française Sophie Charlotte Belnos (1795-1865) verbleef sinds 1822 in India. In 1832 bracht ze een album uit met 24 platen over haar observaties in India en in 1851 een werk over de dagelijks gebedsrituelen van de Brahmanen, Sundhya 

 Uit haar album uit 1832 hier een afbeelding van een stervende man op de oever van de Ganges, hopend op verlossing uit de eeuwige cyclus van wedergeboorte. Ganga, de vergevingsgezinde godin zou alle zonden wegwassen.

Stervende man, omringd door zijn naasten in de Ganges uit
Twenty-four plates illustrative of Hindoo and European manners in Bengal.”
Bron: 
https://archive.org/details/b3045346x/page/n48/mode/1up?view=theater

Verder is er niet veel over Sophie Ch. Belnos bekend. Ze was gehuwd en woonde en werkte in Calcutta. Haar echtgenoot zou in 1822 de lithografie als druktechniek hebben geïntroduceerd.

De godin van de rivier, Ganga had als rijdier krokodil. Het soort op de afbeelding hieronder is een visetende gharial of gaviaal.

De godin Ganga op haar "rijdier"
Bron: wikimedia.commons

Maar er zwemmen ook andere krokodillen, de zogenaamde mugger" krokodillen 

De Ganges met zonnebadende mugger krokodillen
getekend door de  kunstenaar William Simpson 
Bron: wikimedia.commons

 Simpson verbleef in de periode 1859-1862 in India.

vrijdag 2 mei 2025

Ardhanarishvara maakt Shiva compleet

Ardhanarisvari


De Nederlandse koopman en reiziger Jan Huygen van Linschoten bezocht tijdens zijn verblijf in Goa  ook de grottentempel van Elephanta.


Beschrijving van de beelden in de Elephanta tempel
door Jan Huygen van Linschoten, 16e eeuw, uitgave 1596
Bron:www.delpher.nl

Een fragment uit zijn beschrijving: “….rondom die mueren ist vol van uytghehouwen beelden ende figueren van Olyphanten, Leuwen, Tygren, en ander duysent, dierghelijcke wreede beesten; Desgelijcks Amasonen en de sommighe andere wel gefigureert van veelderley soorten ende differentien; zijn altemael van so goede schulptura, dat het een verwonderinge is te sien; Men wil vermoeden dat die Chinesen (die seer ingenieus zijn) dat eertijts soude ghebout hebben, inde tyden als zy op dese custe van Indië hare handelingen dreven, welcke Pagoden ende edifitien nu gants vernielt, verwoest ende geheel bedorven zijn, naer dat de Portugesen dit onder haer gewelt hebben gekregen; Bij dese edificien machmen presumeren hoe datse noch hedens daeghs binnen in’t landt zijn, principalijck daer haer die Coningen, regierders ende het hof onthoudende is, en noch gheheel in effen zijn...

De schrijver was vol bewondering en had dus ook het  Ardhanarishvara beeld gezien dat hij net als latere reizigers als “Amazone” interpreteerde. Ik krijg de indruk dat hij de door de Portugesen veroorzaakte vernielingen betreurde.

Toen Carsten Niebuhr zo’n 260 jaar geleden in de Elephanta grotten tempel arriveerde was hij overweldigd door de enorme beeldenpracht. Carsten maakte een aantal tekeningen van de helaas zwaar beschadigde beelden. Ik probeer me voor te stellen hoe dat geweest moet zijn. Donkere grotten, bij het licht van walmende toortsen en flikkerende lantaarns werken. Het werk in de grotten was niet zonder risico, want in de duisternis huisden gevaarlijke dieren zoals slangen en wespen (lees zijn reisverhaal maar). Carsten maakte onder ander een tekening van een vreemde figuur met één borst.

Tekening van Carsten Niebuhr uit de Nederlandse editie van 1780
Bron: www.delpher.nl
Tekst bij de tekening van Carsten Niebuhr uit de Nederlandse editie van 1780
Bron: www.delpher.nl

De hoofdpersoon in deze groep is een vrouwspersoon, dat maar één borst heeft, en dus mogelijk een amazone zal verbeelden. Ze heeft vier armen. Met de voorste regten arm rust zij op een ossenhoofd, in de agterste regte hand houd zij eene slang…..”.

Niebuhr kon onmogelijk weten dat het beeld Ardhanarishvara  voorstelt, de versmelting van Shiva en Parvati tot één , half mannelijk en half vrouwelijk lichaam. Alhoewel deze mythe toch al sinds de 17e eeuw in de Europese publicaties over India regelmatig werd benoemd. Maar kennelijk was er nog geen afbeelding daarvan bekend.

Abraham Rogerius' beschrijving van Ardhanari Eswara, 1651
Bron: www.delpher.nl
,
Abraham Rogerius schreef ;  “…Ende Eswara is soo verlieft op haer [Parvati] geworden, dat hij haer de helft synes Lichaems heeft ghegheven, ende is half Man, half Vrouw gheworden : waerom noch huyden op desen dagh Eswara van de Bramines genoemt wort Ardhanari Eswara, dat is half Vrouw half Man [……] onder die ghene die op Vrouwen verlieft zijn, is Eswara de eenighe, welcke sijn half lichaem aan Parvati heeft ghegeven.”

 Ook andere schrijvers behandelden deze mythe in hun werken.

Baldaeus en Rogerius werden in ook in het Duits vertaald.
Bron: www.delpher.nl

In 1770 maakte een schrijver deze opmerking: “Deze God werdt zo verliefd op haar dat hij haar zijn halve lichaam gaf, en dus werdt hij een hermaphrodiet ; waarom de Brâmmans hem Ardhanari, dat is, half man half vrouw of man wijf noemen.”

1770 beschrijving van Ardhanari
Bron : www.delpher.nl

Rond 1800 was Ardhanarishvara in ieder geval in Europa ook bekend als afbeelding uit de Indiase kunst.

Chiven, moité Homme et Moité Femme.
Vertaald Shiva, half man, half vrouw.
1782 Pierre Sonnerat
Bron : www.delpher.nl


Shiva en Parvati samengevoegd, met hun rijdieren
 Edward Moor, the Hindu Pantheon 1810
Bron: Internet Archive
Shiva en Parvati samengevoegd, met hun rijdieren
Uit het hoofd van Shiva ontspringt de rivier de Ganges
 Edward Moor, the Hindu Pantheon 1810
Bron: Internet Archive

The Origin of Pagan Idolatry, 1816, George Stanley Faber

The Origin of Pagan Idolatry, 1816, George Stanley Faber,
De vergelijking met de Amazone uit de Griekse mythologie wordt hier ontzenuwd
Bron : Google Boeken
Tot slot twee stills uit een scene uit de film Rudra Thandavam 1978 waarin tijdens een feest de Ardhanarishvara door een danser wordt uitgebeeld. , 

 

Shiva helft in Rudra Thandavam, 1978,
Bron : YouTube

Parvati helft in Rudra Thandavam, 1978,
Bron : YouTube
 Rudra Thandavam, 1978,
Bron : Google



donderdag 27 maart 2025

Olifantsbeen

Opgegroeid in Suriname, zag ik in mijn jeugd vaak genoeg mensen, meestal vrouwen met hele dikke opgezette benen, het gevolg van een filaria besmetting. Bij mannen was een besmetting minder zichtbaar door het dragen van een lange broek. Het is sinds eind 19 eeuw bekend dat de ziekte wordt veroorzaakt door een parasiet, die via een muggenbeet wordt overgebracht. De parasiet veroorzaakt een ontstekingsreactie die tot blijvende zwellingen en misvormingen in het getroffen lichaamsdeel leidt.

Een beschrijving uit 1825 van elefantiasis in Suriname,
door de directeur van het Hospitaal te Paramaribo
Bron: www.delpher.nl

De ziekte is als duizenden jaren bekend in Europa onder de naam elefantiasis (olifantsbeen of olifantspoot), maar door onbekendheid met de oorzaak werd ze lang op een hoop gegooid met syfilis, lepra of andere besmettelijke  huidaandoeningen. Pas eind 19e eeuw werd de ware oorzaak van de aandoening ontdekt en kon men gaan werken aan een remedie. Ook in Azië was de ziekte al heel lang bekend bij de artsen aldaar. Meer dan 1000 jaar geleden werd in India  al over deze aandoening geschreven.

Elefantiasis komt wereldwijd voor in tropische gebieden. 

Ik kwam onverwacht een oude afbeelding tegen in La Galerie Agreable du Monde  uitgegeven door Pierre van der Aa.

Titelpagina La Galerie Agreable.....
Bron: www.delpher.nl


 Gens avec une grosse jambe sur la côte de Coromandel
Bron: www.delpher.nl

Het was heel herkenbaar : Gens avec une grosse jambe sur la côte de Coromandel vertaald in het Nederlands : Mensen met een dik been, op de kust van Coromandel. Coromandel, was vroeger een benaming voor een deel van de kustregio van Zuidoost-India.

Scheepschirurgijn Wouter Schouten beschreef in zijn reisverslag, uitgegeven in 1676 deze ziekte ook in de kuststreek Malabar in het zuidwesten van India. De originele uitgave uit 1676 is te vinden op google.nl.books

 

Wouter Schouten
Bron: www.delpher.nl


Beschrijving van lijders in Malabar aan elefantiasis ook wel olifantsbeen of olifantspoot genoemd
uitgave 1780
Bron: www.delpher.nl


Aanvulling: 
Onverwacht kwam ik nog deze afbeelding tegen uit het reisverslag van Jan Huygen van Linschoten,  uitgegeven in 1596.



Afbeelding van lijders aan Elefantiasis, 1596
Bron: www.delpher.nl

Jan .Huygen van Linschoten reisde in 1583 naar de Oost, in opdracht van koning Philips II. In 1589 begon hij aan zijn terugreis naar Europa, na een kort verblijf in Portugal kwam hij in 1592 terug in de Nederlanden en hij bracht zijn reisverslag in 1596 uit, waarin hij een beschrijving en afbeelding van deze aandoening had opgenomen.