![]() |
| Groenland, ijsbergen |
![]() |
| Groenland, gletsjers |
![]() |
| Groenland, ijsbergen |
![]() |
| Groenland, gletsjers |
In de zomermaanden van 1939 waren de politieke spanningen in Europa zo hoog opgelopen, dat de Nederlandse regering 28 augustus het Nederlandse leger onder de wapenen riep : de mobilisatie.
De mobilisatie werd bekendgemaakt in kranten, op de radio, in bioscoop journaals en via aanplakbiljetten.
![]() |
| Bekendmaking van de mobilisatie Bron: www.delpher.nl |
![]() |
| Oorlogszakboekje van Willem Bijl, uitgereikt bij de mobilisatie in 1939 |
![]() |
| Persoonsgegevens in het |
| Oorlogszakboekje van Willem Bijl |
![]() | ||
|
De eenheid waar mijn grootvader bij behoorde was belast met het leggen van mijnen. Een niet ongevaarlijke klus, want bij het scherpstellen van de mijnen kwam een soldaat bij een explosie om het leven. Fabrieksfoutje.
![]() |
| Versperringen in 1914 vergeleken met antitankmaatregelen in 1939 Bron: www.delpher.nl |
![]() |
| Propagandaprent in de winter 1939-1940 |
Na vier dagen strijd en het Duitse terreurbombardement tegen de burgerbevolking van Rotterdam gaf de Nederlandse legerleiding zich op 15 mei over. Er volgende vijf lange bezettingsjaren.
Willem Bijl werd op 25 mei met groot verlof gestuurd.
![]() |
| Groot verlof voor de gemobiliseerde troepen, 24 mei 1940 |
![]() |
| Willem Bijl werd op 25 mei met groot verlof gestuurd |
Op 14 augustus leverde mijn grootvader zijn uitrusting in.
![]() |
| Bewijs dat Willem Bijl de militaire goederen had ingeleverd |
Identificatieplicht
Tijdens de bezetting mei 1940-mei 1945 voerden de Duitsers in 1941 het persoonsbewijs in, een verplicht document waarmee Nederlanders van 15 jaar en ouder zich in de openbare ruimte moesten identificeren. Het persoonsbewijs was zo ontworpen dat het moeilijk kon worden vervalst.
Tussen de familiepapieren vond ik het persoonsbewijs van mijn
grootvader Willem Bijl (1904-1986)
Op het document staan vermeld: zijn naam en geboortedatum, handtekening, beroep, woonadres, pasfoto, registratienummer, naam van mijn grootmoeder
(echtgenote), vingerafdruk (rechterduim?)
Toevallig heeft de ambtenaar die het document ondertekende dezelfde achternaam als de moeder van Willem Bijl, namelijk Diergaarde
![]() |
| Persoonsbewijs Willem Bijl |
![]() |
| Persoonsbewijs Willem Bijl |
![]() |
| Persoonsbewijs Willem Bijl |
Geldzuivering
Op de achterzijde staat een bedrag dat mijn grootvader in juli 1945 had ingeleverd bij de Incassobank.
Alle Nederlanders moesten na de bevrijding hun geld inleveren en herkomst
verklaren. Deze maatregel was bedoeld om door zwarthandel en criminaliteit in
de oorlogsjaren verkregen geldsommen te onteigenen .
De herkomst van papiergeld en muntgeld moest worden verantwoord voor men weer
over het vermogen kon beschikken.
Vermoedelijk heeft mijn grootvader zijn persoonsbewijs
bewaard als bewijsstuk dat hij geld had ingeleverd. Het persoonsbewijs van mijn
grootmoeder zat niet tussen de familiepapieren, Waarschijnlijk zal ze net als
vele andere Nederlanders dit gehate document na de bevrijding snel van de hand hebben
gedaan.
Op de website van het Nationaal Archief is het mogelijk om op diverse manieren informatie te vinden over Suriname, onder andere op personen die worden genoemd in indexen op 45 archieven. Maar het trefwoord Suriname levert ook flink wat kaarten en foto's op voor de onderzoeker.
https://www.nationaalarchief.nl/onderzoeken/zoeken?activeTab=nts&searchTerm=Suriname
![]() |
| Index Suriname Nationaal Archief Den Haag |
Vorig jaar zag ik in het Missiemuseum in het Limburgse Steyl een kleine replica van de Taj Mahal, met het begeleidend opschrift “het heerlijkste grafmonument der aarde”. Hier is niets aan toe te voegen. Alleen was degenen die het opschrift had gemaakt door de vier minaretten in de war geraakt, want hij noemde het gebouw ook een “moskee”.
![]() |
| Replica van de Taj Mahal in het museum te Steyl |
De in de wereld uitgezonden missionarissen stuurden allerlei voorwerpen uit de missiegebieden op naar Steyl, waar hun orde is gevestigd, bedoeld als informatiemateriaal voor de missionarissen in opleiding. De vitrine met de Taj Mahal is gewijd aan cultuur en religie in India.
Hieronder enkele foto’s van de Taj Mahal die ik In oktober 2006 in Agra bezocht tijdens mijn reis door India
| Taj Mahal in de vroege ochtend |
![]() |
| Japanse bruine beer |
Groot in het nieuws. In Japan staat in de restaurants nu berenvlees op het menu. Een broodje beer, berenpoot, berenhap, berenklauw, berenburger. O nee die laatste twee zijn geen beest. Hoe wil je het op je bord hebben? Japanse beren zijn beschermde dieren, maar hun aantal is zo enorm toegenomen en ze concurreren nu met de mens om leefruimte en voedsel en bij een confrontatie legt de mens het af tegen dit enorme dier. Dus is er officieel berenbeheer. Afgeschoten beren worden uit oogpunt van duurzaamheid opgenomen in het voedingspatroon van de Japanners en met succes.
Op het station van Noboribetsu (Hokkaido) zag ik in 2014 dit indrukwekkende exemplaar.
![]() |
| Japanse bruine beer op het station van Noboribetsu in Hokkaido, 2014 |
In de “IJzige Wereld van de Himalaya," daar verkeerde Fanny Bullock-Workman samen met haar echtgenoot en een aantal andere moedige alpinisten in 1899.
Afb. Biafo-titel
![]() |
| Titel: In the Ice World of Himalya, 1900 Bron: https://archive.org/details/in.gov.ignca.33677/page/n193/mode/1up |
Het geïllustreerde verslag van hun expeditie in de Karakoram
rolde in 1900 van de persen.
Een deel van regio die Fanny en haar mede-bergbeklimmers bezochten
ligt in het huidige Pakistan, dat rond 1900 nog deel uitmaakte van het
Brits-Indische koloniale rijk.
De expeditieleden gaven zelf namen (waaronder hun eigen
namen) aan de door hen ontdekte bergpieken in de omgeving van de Biafo-gletsjer.
Maar twee andere pieken kregen ook de namen van een paar mythische
bergen uit de Hindoemythologie toebedeeld : Meru en Kailasa. Typisch, want de locatie van de berg Kailash in Tibet was in ieder geval toen toch al bekend.
![]() |
| Afbeelding van Kailasa Bron: https://archive.org/details/in.gov.ignca.33677/page/n193/mode/1up |
![]() |
| B.15 wordt Kailasa genoemd Bron: https://archive.org/details/in.gov.ignca.33677/page/n193/mode/1up |
![]() |
| B. 15 wordt Kailasa genoemd Bron: https://archive.org/details/in.gov.ignca.33677/page/n193/mode/1up |
![]() |
| De berg naast de Biafo-gletsjer, die gedoopt werd als Meru Bron: https://archive.org/details/in.gov.ignca.33677/page/n193/mode/1up |
Kaart gemaakt van de gletsjers die door de Bullock-Workman expeditie in 1899 werden bezocht. De piek B. 15 die door hen Kailasa werd gedoopt is rechtsboven op de kaart. Links van het Ogre kamp op de gletsjer is de berg Meru.
![]() |
| Kaart van de Biafo-gletsjer (uit een ander exemplaar van dit boek) Bron: https://archive.org/details/iniceworldofhiml00work/page/n358/mode/1up |
De klimmersactiviteiten van Fanny Bullock Workman werden ook in de Nederlandse dagbladpers besproken, maar meestal voorzien van een enigszins denigrerende ondertoon, “Een echte vrouw doet zulke dingen niet.”
Dit krantenartikel is redelijk objectief over haar prestaties
![]() |
| Fanny Bullock-Workman plant een nieuwe ontdekkingsreis in 1903, Bron : www.delpher.nl |