Arkhamarchivaris: immigratie

Posts tonen met het label immigratie. Alle posts tonen

vrijdag 8 mei 2015

Familiegeschiedenis : een landverhuizer uit Nederland

Jochem Bijl en Uilkje Siegers de Lang met hun 9 kinderen, ca. 1896-1899,
de jongen (tweede van rechts) is Sieger Hendrik, die in 1916 naar de VS emigreerde

Hendrik Bijl jongste zoon van mijn Friese betovergrootouders Jochem Bijl en Uilkje Sieger de Lang emigreerde naar de VS, keerde na 1930 vanwege de crisis terug naar Nederland.
In de Tweede Wereldoorlog werd hij als Amerikaans staatsburger door de Duitse bezetter geïnterneerd. Hij overleefde deze tijd en keerde na de oorlog terug naar Amerika.Deze informatie heb ik mondelinge familieverhalen.

Graafwerk naar Hendrik Bijl in www.familysearch.org leverde de volgende informatie op:

Sieger Hendrik Bijl, geboren in Amsterdam (ook wel gespeld als Byl) kwam uit Amsterdam de VS binnen op 24 mei 1916.

Bijschrift toevoegen

Een jaar later trouwde hij. Bij zijn huwelijk werden de namen van zijn ouders genoemd Johan Byl en Ulkje Bijl. Was de naam Jochem te moeilijk voor de ambtenaren? Ook de naam Uilkje werd verhaspeld.

huwelijk Sieger Hendrik Bijl in 1917

Kort na zijn huwelijk werd hij geregistreerd voor de militaire dienstplicht, hoewel hij nog als "alien" in de Verenigde Staten verbleef

Dienstplicht Sieger Hendrik Bijl, 1917-1918

Uit deze registratie bleek dat hij op 24 juli 1892 was geboren. Hij was timmerman van beroep.
Zijn vader Jochem was ook timmerman, evenals Steffen zijn oudere broer.
In deze registratie worden de moeder en de echtgenote van Sieger Hendrik vermeld als zijnde financieel van hem afhankelijk. Uit de verhalen van mijn grootvader weet ik dat hij als kind heeft meegemaakt dat zijn grootmoeder als weduwe jaren bij zijn familie inwoonde en tot haar dood door zijn ouders werd verzorgd. Mogelijk maakte Sieger Hendrik geld over uit Amerika ter ondersteuning van zijn moeder.

Dienstplicht Sieger Hendrik Bijl, 1917-1918

Sieger Hendrik Bijl overleed in 1968 in Florida in de VS.

dinsdag 21 oktober 2014

Niks nieuws onder de zon: een zondvloed van immigranten in 1921

De Europeanen overspoelden eeuwenlang andermans continenten. Tsja die luitjes daaro waren er ook niet echt blij met al die boten met dobberblanken.

Waarom is Amerika tegen immigratie?

Bij wet is in de Vereenigde Staten voor twee jaren de immigratie verboden. Dat men in de Unie vreest voor een vloedgolf van immigranten, indien daartegen geen maatregelen worden genomen; uit in hetgeen dezer dagen gezegd is door den commissaris voor de Immigratie op Ellis-eiland, het quarantaine-en controle-station voor derde klas-passagiers te 'New York. Volgens Wallis gaat Italië rond met het plan, 5,000,000 landverhuizers naar de Vereenigde Staten te sturen. Uit Duitschland willen er 8 millioen komen. In de nieuw ontstane staten van Centraal-Europa staan heele horden gereed om te vertrekken. Velen zijn de reis naar de Ver. Staten reeds begonnen. Een andere zegsman verhaalt: „New York doet dagelijks 10,000 immigranten af. De beweging is zoo alarmeerend, dat de Amcrikaansche autoriteiten dreigen de schepen te zullen stilleggen. Men heeft groote gebouwen moeten in gebruik nemen, teneinde de menschenmassa's onder te brengen, die het "land binnenzwemmen." Volgens een Amerikaansch consulair ambtenaar te Londen gaan vooral Italianen, Polen, Tsjecho -Slowaken en Zuid-Slaven naar de Ver. Staten. Maar ook uit Engeland gaan er zeer velen, zoo velen, dat de autoriteiten in New York de grootste moeite hebben om die allen te verwerken. Worden er dagelijks 10,000 afgedaan, dan moeten er nog velen aan boord blijven wachten op hun beurt.

Krantenartikel: 14-01-1921

Bron: www.delpher.nl

vrijdag 10 oktober 2014

Familiegeschiedenis: De lege plek op de familiefoto

Uit de familieverhalen en internetbronnen een (gedeeltelijke reconstructie) van het leven van Jacob William Simons (1895-1942?), de oudste broer van mijn grootmoeder Reine Adele Simons (1898-1985)

Op de familiefoto van de weduwe Simons-Nielo met haar kinderen ontbreekt Jacob William.

De weduwe .Simons-Nielo met haar kinderen, de oudste zoon Jacob William ontbreekt

Een avontuurlijke reis 1917-1918

Hij vertrok als stuurman via Nederland naar Amerika.
Voor zijn vertrek was hij nog familie gaan groeten, beloofde te schrijven, maar men hoorde nooit meer iets van hem

Simons vertrok volgens een Surinaamse krant als leerling machinist met de sleepboot Utrecht naar Nederland op 11 januari 1917 uit Paramaribo.

De Utrecht met de s.s Curacao op sleeptouw, koerste eerst naar Barbados, vervolgens naar Afrika en werd in maart in Nederland verwacht.

Op 28 Februari 1917 vertrok de sleepboot Utrecht uit Barbados via Rufisque naar Europa. Kennelijk werd de s.s Curacao in Bordeaux afgeleverd.

Hij kwam aan in Rotterdam en raakte bevriend met de familie Landman.

Jacob William Simons kwam op 13 september 1918 aan op Ellis Island met de Ocamo vanuit San Cristobal (Panama)

Afbeeldingen van de Ocamo

J.W. Simons op de passagierslijst van de Ocamo, 1918

In Amerika

De registratie van Jacob William Simons uit 1918 voor het Amerikaanse leger levert de volgende gegevens:

Adres: 324 W 24 St. N.Y.

Geboren 23 januari 1895

Ras: blank

Nationaliteit: Netherlands

Beroep: engineer, unemployed

Naaste verwant: Harriet Simons, Paramaribo, Suriname, South America

Uiterlijk: Kort postuur, gemiddelde lichaamsbouw, bruine ogen en zwart haar

Zijn registratie was 21 september 1918

registratie van J.W. Simons voor militaire dienst, 1918

Hij was goed in wiskunde

Het machinistenexamen van J.W. Simons in 1919
Bron www.delpher.nl

In Amerika studeerde hij voor ingenieur en was werkzaam in een groot vleesbedrijf.

In de Surinaamse kranten van 1921 en 1924 lezen we dat poststukken geadresseerd aan J.W. Simons (te New York) als onbezorgbaar werden teruggestuurd naar Suriname.

Waren deze stukken brieven van zijn familie?

In 1924 liet Simons zich naturaliseren tot Amerikaans staatsburger

Het naturalisatieverzoek van J.W. Simons in 1924

Hij trouwde met een weduwe met een zoon.

Diverse bronnen betreffende Simons, Koekebacker

Uit de Volkstelling van 1930 komen we meer te weten

J. W.Simons trouwde in 1929/1930 met Henrica Koekebacker, geb. Landman

Henrica had een zoon Edward Kochebacker = Koekebacker

US Censusrecord 1930

Over de echtgenote van Jacob William Simons heb ik het volgende kunnen achterhalen.

Hendrika Magdalena Landman trouwde in 1920 met Paul Marie Cornelis Koekebacker (stierf in 1927 te Rotterdam)

In 1922 overleed hun dochtertje Dorothea Catharina Maria K., oud 10 maanden. Dit kind was vernoemd naar de moeder van de bruid.

In 1923 kregen ze een zoon Edward (Eduard) en in datzelfde jaar reisde ze met haar kind naar de VS.

Paul Marie Cornelis Koekebacker stierf in 1927 te Rotterdam.

In 1929 emigreerde ze naar de VS met haar zoontje op de Rijndam (H.A.L)

Immigratie van Hendrika Koekebacker in 1929

In 1931 kregen Jacob en Hendrika een dochter.

Henrica (Hendrika) vertrok in 1932 met haar dochtertje naar Nederland.

Een tragisch ongeluk

Bron www.delpher.nl

Erg was het ongeluk dat hij kreeg. In de fabriek moest hij een kapotte lift bekijken.

Die brak af en kwam op zijn been terecht.

Gevolg : hij verloor zijn onderbeen. Afschuwelijke situatie en Jacob bleef 2 jaren in de revalidatie. De verzekering betaalde een behoorlijk bedrag uit en hoefde hij dus niet meer naar de fabriek. Toch bleef hij in contact met het bedrijf en ook werkzaam.

Ca. 1938-1939 keerden Henrica (Hendrika) en haar 7-jarig dochtertje terug naar Amerika i.v.m. de oorlogsdreiging.

US censusrecord 1940 met informatie over het gezin van J.W. Simons

Het dochtertje zat vaak bij haar vader die haar veel vertelde over Suriname. Hij las haar voor, hield van gedichten en mooie muziek.Een heel lieve,rustige man in haar herinnering.

detail uit de volkstelling van 1940

In 1942 werd J.W. Simons nog geregistreerd voor de militaire dienstplicht,
ondanks het feit dat hij gedeeltelijk invalide was

1942, militaire diensplicht

Het einde

1942/43? Op een ochtend werd zijn hulp gevraagd voor een tanker. Zijn vrouw was jarig. Hij gaf haar moeder een zoen en vertrok. En dat was het einde. Op de tanker moest hij een hoge steile ladder op, verloor zijn evenwicht, misschien ook vanwege zijn kunstbeen en viel naar beneden. Dezelfde dag overleed hij in het ziekenhuis.

[Mijn grootmoeder] was erg verdrietig toen zijn het bericht van zijn overlijden ontving. Na zijn vertrek uit Suriname had zij nooit meer contact met hem gehad, ook niet via zijn familie daar.

Na zijn dood deed de weduwe alles wat aan hem herinnerde weg. Zijn verleden werd ook begraven.