Familiegeschiedenis : Jacques Robert Simons (1855-1907)

Jacques Robert Simons, werd op 4 juli 1855 in Paramaribo geboren en hij overleed op 21 maart 1907 in Paramaribo.

Hij was een zoon van Jacob Ezechiël Simons en Caro van ‘t Velde

Jacques Robert werd bij geboorte ingeschreven onder de naam van zijn moeder Caro van ’t Velde.

SR-NA_2.10.61_28_0086
geboorteakte Jacques Robert Simons, 1855

Pas bij het huwelijk van zijn ouders in 1869 kreeg hij de achternaam Simons

Hij was een oudere broer van mijn overgrootvader Hendrik Marius Simons.  Jacques Robert was getuige bij diens huwelijk in 1892.

Jacques Robert Simons leefde samen met Henriette Cathrin Ravales en ze kregen samen een aantal kinderen. 

SR-NA_2.10.61_71_0059
geboorteakte Albertina Cathrine Paulina, 1882

SR-NA_2.10.61_64_0244
geboorteakte Carolina Elisabeth Ravales, 1883

SR-NA_2.10.61_1062_0094
Henriette Cathrin Ravales in maart 1889 bevallen van een levenloos kind

 

SR-NA_2.10.61_1066_0133
overlijdensakte Antoinette Henriette Ravales
overleden 19 maart  1891, twee jaren en een week oud

Jacques Robert Simons trad op 2 januari 1901 in het huwelijk met Henriette Cathrin Ravales  Hun kinderen geboren voor het huwelijk werden erkend, nl. Carolina Elisabeth en Albertina Cathrine Paulina. Wegens ziekte van de bruid werd het huwelijk thuis in de Zwartenhovenbrugstraat gesloten.

 NL-HaNA_2.10.61_1472_0001
Huwelijksakte J.R. Simons en H.C. Ravales 1901

 NL-HaNA_2.10.61_1472_0002
Huwelijksakte J.R. Simons en H.C. Ravales 1901

NL-HaNA_2.10.61_1472_0002
Huwelijksakte J.R. Simons en H.C. Ravales 1901

Krantenbericht :
huwelijk Jacq. Robert Simons en Henriette Cathrin Ravales op 1 januari 1901
Bron: www.delpher.nl

In 1883 woonde J.R. Simons in de Heerenstraat, waarschijnlijk op hetzelfde adres als zijn zusters Antoinette Flora, Jansie Anna en Elisabeth Hendriëtte Hij was goudontginner. In 1892 was hij  directeur (opzichter) in de goudvelden en planter. Bij zijn overlijden werkte Jacques Robert als boekhouder.

In juli 1892 woonde J.R. Simons in de Saramaccastraat, in 1903 in de Zwartenhovenbrugstraat. Bij overlijden woonde hij in de Zwartenhovenbrugstraat.

SR-NA_2.10.61_82_0017 1892 adres J.R. Simons in de Saramaccastraat

SR-NA_2.10.61_115_0112 (1) adres van J.R.Simons Zwartenhovenbrugstraat in 1903

SR-NA_2.10.61_1116_0144 overlijden J.R. Simons 21 maart 1907

Overlijden Jacques Robert Simons, 1907
Bron: www.delpher.nl

De weduwe Henriette Cathrin Ravales leefde nog 29 jaar en overleed in 1936

Overlijden Henriette Cathrin Ravales, 1936
Bron: www.delpher.nl

Overlijden Henriette Cathrin Ravales, 1936
Bron: www.delpher.nl

 .
De akten van de Burgerlijke Stand zijn te vinden op de website van https://nationaalarchief.sr/ 

Anton Resida School

renovatie en uitbreiding Anton Resida School

Bovenstaande foto trof ik in de familie foto albums aan. Helaas is de foto niet gedateerd, dus kan ik er niet meer over zeggen, dan dat de school de naam van mijn grootvader  Anton Frederik Resida draagt.

Familiegeschiedenis : Mietje de Haas

 

Op vier maart 1897 overleed Mietje de Haas in het huis aan de Saramaccastraat E21 te Paramaribo.

Overlijden van Mietje de Haas, 4 maart 1897

Overlijdensakte Mietje de Haas, 4 maart 1897
Bron : SR-NA_2.10.61_1084_0094

Advertentie overlijden Mietje de Haas.
Bron : www.delpher.nl

Mietje (1812-1897) was een jongere zuster van Elisabeth van Bruijning (ook bekend als Elisabeth Veronica de Haas, 1808-1867). 

Elisabeth van Bruijning was de moeder van Jacoba Charlotte Prudentie Nielo-Elder (1836-1898)

Mietje was dus de tante van Jacoba Charlotte Prudencie Nielo-Elder. 

William Karel Harry Nielo was een zoon van Jacoba C.P. Nielo-Elder en dus een achterneef van Mietje de Haas.

Hendrik Marius Simons was in 1892 gehuwd met Wilhelmina Veronica Henriette Nielo en een schoonzoon van Jacoba C.P. Nielo-Elder

 Mietje overleed in de woning van Jacoba C.P. Nielo-Elder.

Haar leeftijd werd geschat op 90 jaar. Ze was echter 85 jaar geworden, in die dagen in Suriname toch een respectabele leeftijd. Haar moeder was onbekend volgens de overlijdensakte.

Kennelijk werd er in de familie weinig of niet gesproken over het verleden van Mietje. Mietjes moeder was namelijk de slavin Jansje van Gratia van Prinses van Van Meel.

Over de geschiedenis van Mietje de Haas en haar zuster Elisabeth verwijs ik naar de hier volgende blog posts:

https://arkhamarchivaris.blogspot.com/2017/02/familiegeschiedenis-weer-een-raadsel.html

https://arkhamarchivaris.blogspot.com/2019/06/familiegeschiedenis-het-erfdeel-van.html

https://arkhamarchivaris.blogspot.com/2017/04/familiegeschiedenis-de-nazaten-van-de.html

https://arkhamarchivaris.blogspot.com/2011/12/familiegeschiedenis-mijn-naam-is-haas.html

Louise W.G. Tjin Kon Fat-Nielo

In een paar eerdere posts, schreef ik over Louise W.G. Tjin Kon Fat-Nielo, een zuster van mijn overgrootmoeder W.H.V. Simons-Nielo. 

In de post Winkels aan de Waterkant schreef ik dat Louise in 1910 failliet werd verklaard.

Ik schreef haar faillissement toe aan de concurrentie. Inmiddels heb ik van familie begrepen dat ze ook om gezondheidsredenen moest stoppen met haar werk. Louise was hartpatiënt.

Louise W.G. Tjin Kon Fat-Nielo, detail van de familiefoto

Louise W.G. Tjin Kon Fat-Nielo overleed in 1915.


Bron: www.delpher.nl

Onlangs kreeg  ik een afdruk van een familiefoto van het echtpaar Tjin Kon Fat-Nielo. 

Helaas heb ik geen informatie over de datum dat deze foto is gemaakt.

Familiefoto: het echtpaarTjin Kon Fat-Nielo en kinderen.  Een dochter tante Phillia heb ik nog gekend als een deftige oude dame.

.

Familiegeschiedenis: het erfdeel van Elisabeth van Bruijning

Elisabeth van Bruijning, ook bekend als Elisabeth Veronica de Haas trouwde in november 1842met William Elder Jr., zoon van de plantage-eigenaren William Elder en Jenny van Elder.

Elisabeth bracht in haar huwelijk de volgende eigendommen in: de helft van de woning aan de Groote Dwarsstraat 197 gelegen in de Vrijmans Grond (Frimangron), en een slavin waarvan zij voor de helft eigenares was.

Haar vermogen was haar erfdeel uit de nalatenschap van Christoffel de Haas die zijn bezittingen had vermaakt aan Elisabeth en haar jongere zusje Mietje.

Toen Christoffel de Haas in 1817 overleed waren Elisabeth en Mietje minderjarig en de boedel werd beheerd door de Weeskamer. 

https://www.nationaalarchief.nl
NL-HaNA_1.05.11.13_682_0058

https://www.nationaalarchief.nl
NL-HaNA_1.05.11.13_682_0059

Nadat Elisabeth en William in 1842 in het huwelijk waren getreden droegen de weesmeesters in januari 1843 de administratie van haar erfdeel over aan Williams zaakgelastigde Ooykaas.

Bronnen
Commissie uit het gemeentebestuur tot de zaken van de nieuwe wees-, curatele- en onbeheerde boedelkamer, 1828-1832 

NL-HaNA_1.05.11.13_682_0058

NL-HaNA_1.05.11.13_682_0059

Notariële archieven van Suriname 1828-1845
NL-HaNA_1.05.11.15_063_0199

NL-HaNA_1.05.11.15_063_0200

Familiegeschiedenis : aankomst Ezechiël Simons in Paramaribo

Bron :  www.nationaalarchief.nl
     NL-HaNA_1.05.10.01_124_1059

Mijn voorouder Ezechiël Simons arriveerde op 23november 1785 in Paramaribo.
Simons was op 19 augustus uit Amsterdam als passagier vertrokken met het fregatschip De Nieuwe Hoop van kapitein M.H. Koster.

Bron :  www.nationaalarchief.nl
NL-HaNA_1.05.10.01_124_1059

 

 

 

 

 

 

 

 





Carolina van Prinses van Van Meel

In diverse posts heb ik geschreven over mijn verre voorouder Prinses van Van Meel (overleden in 1792) en haar kinderen en kleinkinderen.

Onlangs vond ik het overlijden van een van haar kleindochters Carolina, ook bekend als Clarijntje.
Ze was naar gissing 80 jaar oud toen ze in september 1843 stierf, dus zou ze kort na 1760 geboren zijn. Carolina verkreeg haar vrijheid uit slavernij in de periode 1798-1799

Overlijden van Carolina van Van Meel in 1843
Bron: www.delpher.nl

Familiegeschiedenis : Jodenbreestraat 19 en 20

In 1780 maakt Prinses van Van Meel een testament. Daarin vermaakte ze aan haar zoons Codjo, Lackey, Quassie en haar dochter Coba, aankomende de heer Coetzee, haar sieraden, kleding en lijfgoederen. Verder bepaalde ze dat het erf dat ze van de heer Coetzee had gekocht weer aan hem zou toevallen als ze het nog niet had afbetaald bij haar overlijden. In haar testament van 1785, waarbij het testament uit 1780 vervallen werd verklaard liet ze haar onroerend goed na aan haar kinderen, slaven en vrijen.

In 1779 woonde ze in de wijk van de tweede compagnie. Prinses was alleenstaand
In 1780 woonde ze in de wijk van compagnie van Jan Dames. Prinses was alleenstaand.

In 1782 werd Paramaribo ingedeeld in wijken, 

Kaart 1804 met de wijkindeling van Paramaribo, 
Bron http://www.geheugenvannederland.nl/nl



We vinden enkele jaren later de volgende registraties:
In 1788 in wijk nr. 4 Capitein van Velsen: "Princes van Van Meel en haar 7 kinderen en een slaaf"
In 1789 in wijk nr. 4 Capitein van Velsen: "Prinses van Van Meel, seeven
groote slaaven boven 12, ses kleijne dito onder 12 jaren"

Bronnen: 
NL-HaNA_1.05.10.02 (Raad van Politie) invnr. 584 scans 0056 en 128, invnr. 585 scan 0127, invnr. 593 scan 014,  invnr. 594 scan 0075

Begin 1792 stierf Prinses. In haar boedelinventaris werd  het huis en erf no. 19 tussen het erf van Betje van Beeldsnijder en de Boedel van Heijst, genoemd, echter zonder straatnaam. Uit andere bronnen blijkt dat het om Jodenbreestraat 19 gaat. In 1798 bij de boedelinventarisatie van haar overleden zoon Lackey, wordt het erf en huis Jodenbreestraat 19 omschreven als gelegen tussen Betje van Beeldsnijder en David Castro.

Bronnen : 

NL-HaNA_1.05.11.14 Notarissen in Suriname voor 1828, invnr. 67 scans 0005-0016 , invnr. 278_scans 0005-0008, invnr._423 scans 0021, 0029-0030.

NL-HaNA_1.05.11.16 DTB Suriname invnr. 30 scan 0153
 

Uit de Dienst der Domeinen haalde ik volgende informatie over het perceel in de Jodenbreestraat:

Jodenbreestraat no. 020 1785-01 Paramaribo archief 295, (N.B het perceel ernaast op naam van de Prinses van Coetzee is dus 19)

Jodenbreestraat no. onbekend 1777-03 Paramaribo archief 295, gekocht van de erven Mayland door E.J. Coetzee. (NB is nr. 19 = identiek aan het perceel naast no. 20)

Jodenbreestraat no. onbekend 1777-02 Paramaribo archief 295, gekocht van de erven Mayland door E.J. Coetzee. ( NB. is nr. 19= identiek aan het perceel naast no. 20)

Jodenbreestraat no. onbekend 1777-01 Paramaribo archief 295, gekocht van de erven Mayland door E.J. Coetzee. (NB is nr. 19 = identiek aan het perceel naast no. 20)

Jodenbreestraat no. onbekend 1802-01 Paramaribo archief 295, percelen 19 en 20? 



Kaart 1821
Bron: http://www.geheugenvannederland.nl/nl

Uitsnede uit de kaart van 1821, in groen de mogelijke ligging van Jodenbreestraat 19

Na een nieuwe wijkindeling ligt de Jodenbreestraat in wijk C.
Bron:  http://www.geheugenvannederland.nl/nl

 De erven "Joseph van Van Meel" woonden later in de Jodenbreestraat 20.
Cojo, de zoon van Prinses was in 1776 EBG gedoopt, zijn doopnaam was Joseph. Hij wordt in de stukken ook Joseph van Princes van Van Meel genoemd. Codjo overleed in 1803. Helaas is er geen boedelinventaris van hem bewaard gebleven.

Huurwaarderegisters NL-HaNA_1.05.11.09_36_0035
Bron: www.gahetna.nl

Uit krantenadvertenties, de wijkregisters van 1828 en huurwaarderegisters 1827-1828 heb ik nog het een en ander kunnen vinden over de erfgenamen van Joseph van Van Meel in de Jodenbreestraat 20.

Wijkregister NL-HaNA_1.05.11.09_37_0044
Bron: www.gahetna.nl

Bronnen : 

NL-HaNA_1.05.08.01 Gouv.-Gen. West-Indische Bezittingen invnr. 637 scan 0017, invnr 696 scan 0036NL-HaNA_1.05.10.01  Gouvernementssecretarie invnr. 691 scan 0029 
NL-HaNA_1.05.10.07 Administratie van Financiën Suriname invnr. 318 scans 0113-0114, invnr. 340 scan 0111, invnr. 89 scan 0330
NL-HaNA_1.05.11.09 Suriname / Gemeentebestuur invnr. 35 scan 0022, invnr. 36 scan 0035

Jodenbreestraat D.20 werd in 1832 bezeten en bewoond door Princes van P. van Meel en Cornelia van P. van Van Meel.  In datzelfde jaar werd het erf en huis Jodenbreestraat D.20 geveild.

Bron:  www.delpher.nl 

Familiegeschiedenis : de manumissie van Prinses van Van Meel

Princes (ook wel geschreven als Prinses) was het eigendom van het echtpaar Van Meel-Wossink

In 1771 stierf Jan van Meel en in 1772 gaf zijn weduwe Alida Wossink aan Princes de vrijheid.

"Uit hoofde van de getrouwe diensten door eene haerer slavinnen genaamd Prinses aan haar een geruime tijd beweesen, wel geneegem was… om haar uit de staat der slavernij te ontheffen"…. Prinses "is in staat zich zelve te alimenteren door een dagelijkse broodwinning"… als ze vrijdom heeft verkregen "sy gebenificieerd sal worden met een erff en daar op synde gebouwen gelegen buiten Paramaribo"

Bron NL-HaNA_1.05.10.02 Raad van Politie in Suriname invnr. 408 scans 0237-0248

www.gahetna.nl NL-HaNA_1.05.10.02_408_0239

www.gahetna.nl NL-HaNA_1.05.10.02_408_0240

Over de herkomst van Prinses heb ik helaas niet veel kunnen achterhalen.
In een Inventaris van de plantage Katwijk 1759 (zie verderop) staan in de lijst van slaven de volgende namen die voor dit onderzoek interessant kunnen zijn.
Mannen:
Quassie (kuiper, 525 gldn),
Codjo (snijder en voetebooy, 500 gldn)
Wijven:
Prinses (wasvrouw en kokkin, 750 gldn),
Coba (breister, 490 gldn)
Kettie met de krabbejas (350 gldn) (zie ook 1782 vrijdom Kettie door Prinses)
Jongens :
Quassie (300 gldn),
Laky (150 gldn)
Meisjes :

een kleine Coba, (stopster, 280 gldn

Bron: NL-HaNA_1.05.11.14 Notarissen in Suriname tot 1828 invnr. 692 scans 0861, 0869-0874
 De namen Prinses, Quassie, Codjo,Coba en Lacky zijn hier van belang. De kinderen van Prinses dragen deze namen. Ook de naam Kettie is interessant want in 1782 gaf Prinses een door haar gekochte slavin Kettie de vrijheid.

 

De Plantage Katwijk ter grootte van  500 akkers werd door gouverneur Mauricius in 1746 uitgegeven aan de - toen dertienjarige - Alida Maria Wossink (1733-1785) uit Paramaribo, dochter van Andries Wossink (?-1746) en Maria Anna Lemmers (1705-1789). In 1748 trouwde Alida met Christiaan de Nijs Door zijn huwelijk werd hij mede-eigenaar van de plantage, die ongetwijfeld door hem is ontgonnen en als koffieplantage is aangelegd.

In 1759 werd van de plantage een inventaris opgesteld. Katwijk was toen al een grote koffieplantage met 159 slaven, en een getaxeerde waarde van HFL. 150.660,-. de Raad-Fiscaal Jan Willem van Meel (1741-1771), die Katwijk in 1770 met 200 akkers achterland vergrootte was de 2^e echtgenoot van Alida Wossink. Het derde huwelijk van Alida Wossink was met Everhardus Jacobus Coetzee (1743-1785)

Zie ook http://www.suriname-heritage-guide.com/

Als vrije vrouw noemde Prinses zich de vrije Prinses van Van Meel, ook wel de vrije Prinses van Coetzee.
Princes bleef echter in dienst van de weduwe Van Meel. Ze had 4 kinderen die bij de wed. Van Meel nog in de staat van slavernij verkeerden: Quassie, Codjo, Lackey en Coba. Ze slaagde erin om in ieder geval drie van haar kinderen vrij te krijgen: Codjo (1785), Lackey (1786) en Coba (1791)
Het woonhuis van de weduwe Van Meel-Wossink, waar Prinses van Meel en haar kinderen en kleinkinderen als slaven woonden en werkten bestaat nog en heeft als huisnummer Plein 002 en is bekend als het Duplessis huis.
  

Familiegeschiedenis :Jansje van 't Velde, 1800-1850

Jansje, (ook gespeld als Jansie) van 't Velde, moeder van mijn betovergrootmoeder Caro van 't Velde en grootmoeder van mijnovergrootvader de landmeter Hendrik Marius Simons overleed  op 16 september 1850.
Jansje was 50 jaar oud.
De laatste 14 jaar van haar leven had ze als een vrije vrouw geleefd, nadat ze in  1836 was gemanumitteerd.

Bron: www.gahetna.nl NL-HaNA_1.05.11.13_296_0203

Jansje werd begraven voor rekening van haar dochters Floortje en Caro op het Nieuwe Kerkhof.
De kosten van haar begrafenis bedroegen 25 gulden.

Enkele jaren eerder in 1846 had Jansje haar dochter Sanna begraven op het Savanne Kerkhof. Sanna was 14 jaar oud geworden.

Bron www.gahetna.nl NL-HaNA_1.05.11.13_296_0037

Een lugubere vondst in 1855 in Paramaribo

Op 3 januari 1855 werd in een waterput op het erf aan de Steenbakkerijstraat L.C. no. 115 in Paramaribo een geraamte gevonden van een onbekend persoon. Deze onbekende werd voor rekening van de plaatselijke politie begraven op "Willem Jacobus Rust".



Bron www.gahetna.nl  NL-HaNA_1.05.11.13_297_0081

Deze informatie vond ik in 1.05.11.13 het archief van de Nieuwe Wees- en Boedelkamer van Suriname, na 1828 inventarisnummer 297 scan 81.

In dit archief zitten een aantal registers van overledenen in verband met de nagelaten boedels. Zie de inventarisnummers 283-308.

Met name de inventarisnummers 295-299: Register van overledenen, met aantekeningen over de boedelaanvaarding en betaalde grafrechten, 1833-1864 bevatten interessante gegevens, zoals de vermelding van verdronken personen. Opvallend veel bemanningsleden van schepen verdronken in de Surinamerivier.

Familiegeschiedenis : adres en verblijfplaats bekend

Van diverse Surinaamse voorouders is inmiddels bekend waar ze in Paramaribo woonden en van sommige adressen heb ik meer informatie en beeldmateriaal kunnen achterhalen op de Database Gebouwd Erfgoed.

Jansje van ’t Velde

Woonde op de volgende adressen:

Watermolenstraat A124/A187.

Ligt in de omgeving van de huidige Watermolenstraat 037.
Zie

https://drive.google.com/drive/folders/0B88mZFitv8emUmFUdkd4TEk1enM

Gravenstraat A13/40. Nu Gravenstraat 026-030.
Zie

https://drive.google.com/drive/folders/0B88mZFitv8emTm84QkhDSThrNUk

 

Samuel Isaak van West en zijn moeder Hanna Coenraad Heijmans

Woonde op de adressen:

Gravenstraat B47/A32. Nu Gravenstraat 029.

Zie

https://drive.google.com/drive/folders/0B88mZFitv8emTm84QkhDSThrNUk

Domineestraat C53/386. Nu Domineestraat 038.
Zie
 https://drive.google.com/drive/folders/0B88mZFitv8ema05pZ1VUdzBwR1E

Zie ook de informatie over Domineestraat 036 op https://drive.google.com/drive/folders/0B88mZFitv8ema05pZ1VUdzBwR1E

Daar wordt iets gezegd over Domineestraat 038

Waterkant C5 oud 119-120. Nu Waterkant nr. 080.

Zie
 https://drive.google.com/drive/folders/0B88mZFitv8emdF82UUVpaVEzb28

De familie Nielo-Elder had tussen 1882-1893 in eigendom Heerenstraat N.W. La. A. no. 48. O.W. La. A no. 16. Nu Lim-a-postraat 0004.
Zie
https://drive.google.com/drive/folders/0B88mZFitv8embnVORlBfUWw2QmM

Jaloezie, hartstocht en moord op plantage Bethlehem in 1750

Stof voor een roman geplukt uit 18e eeuwse Surinaamse gouvernementsjournalen

Eind februari 1750 werden de witte luitjes die het voor het zeggen hadden in Suriname opgeschrikt door de brutale moord op een hunner door zijn plantageslaven.
De plantagedirecteur-eigenaar, kerkouderling Armand (Amand) Thoma (60 jaar oud) kon niet met zijn geile poten van zijn slavinnen af blijven en verwekte ook een kind bij een van hen, (de Indiaanse?) slavin? Eva.
De slaaf Coridon, de bastiaan op deplantage vermoordde uit woede en (jaloezie?) directeur Thoma. De weduwnaar Thoma hield het naast Eva namelijk ook met Bellona een vrouw van Coridon en had Bellisona een andere vrouw van Coridon geschonken aan slaaf Hector. De slaven deserteerden na hun opstand van de plantage, maar werden na korte tijd gevangen en op gruwelijke wijze gedood.
Benjamin, het kind van Thoma  en Eva werd na de geboorte per omgaande met zijn moeder op de boot naar Nederland gezet.
Met Coridon liep het ook slecht af. Hij werd enkele maanden later wreed terechtgesteld.



Bron www.gahetna.nl



Bron www.gahetna.nl



Bron www.gahetna.nl

De moord op Thoma haalde de Laaglandse media:


Bron www.delpher.nl

 

Bron www.delpher.nl

Uit de gouvernementsjournalen




Bron www.gahetna.nl




Bron www.gahetna.nl



Bron www.gahetna.nl



Bron www.gahetna.nl



Bron www.gahetna.nl


Het hele verhaal kan worden gevolgd in het archief:

1.05.10.01 Gouvernementssecretarie, 1722-1828

GOUVERNEMENTSSECRETARIE TOT 1816

inv.nr 5 Journaal 1748 juli 24 - 1751 apr. 18.

Kopie-notulen van ordinaris en extra-ordinaris vergaderingen van het Hof van Politie en Criminele Justitie, inv.nr 556 1750 feb. 2 - 1751 jan. 27

Zie voor de bron van bovenstaande afbeeldingen: http://www.gahetna.nl/collectie/archief/ead/index/eadid/1.05.10.01 

 

 

Het Galgenveld:

Waar werden de slaven terechtgesteld?

 



executie van een slaaf, illustratie uit een Italiaanse editie van Stedman



Op oude kaarten van Paramaribo staat de gerechtsplaats of justitieplaats afgebeeld.

 

bron.www.delpher.nl

bron: www.geheugenvannederland.nl
Paramaribo rond 1760. Het gerecht met galgenveld staats rechts

bron: www.geheugenvannederland.nl
Paramaribo rond 1800, de justitieplaats is aan de bovenkant van de kaart

bron: www.geheugenvannederland.nl
Paramaribo 1804, de justitieplaats is aan de bovenkant van de kaart



bron: www.geheugenvannederland.nl
Paramaribo 1821, de justitieplaats is aan de bovenkant van de kaart

bron: www.geheugenvannederland.nl
Paramaribo 1853, de oude justitieplaats links is nu alleen nog maar een kerkhof



bron: www.geheugenvannederland.nl 
W.E.H Winkels: het galgenveld in Paramaribo, 1850

 

Gouverneur Mauricius verwerkte de gebeurtenissen van 1750 later in een gedicht