In het najaar van 1829 werden er diverse expedities en patrouilles in de binnenlanden van Suriname georganiseerd tegen opstandige marrons en ook om weggelopen plantageslaven weer op te sporen en gevangen te nemen, volgens berichten die in 1830 verschenen in Nederlandse kranten.
Aan deze tochten namen ook de burgerwachten van de plantages deel naast de officiële troepenmacht. Kennelijk was het ook onrustig aan de beneden-Saramacca want er is sprake van een blank-officier van de plantage Kent die gewond was geraakt. Deze plantage lag niet ver van de plantage Concordia, die eigendom was van mijn voorvader William Elder, over wie ik in deze blog al vele malen heb geschreven. De plantages langs de beneden-Saramacca waren grotendeels eigendom van Engelsen.
 |
| detail 19e eeuws kaart van de Saramacca Bron: urn-gvn-SURI01-KAARTENZL-24-09-06-3-large |
 |
| Plantages langs de beneden-Saramacca, 1829 Bron: www.delpher.nl |
Inzet van Indianen van Coppename en de Koloniale Guides om de “weglopers” te vangen mocht niet baten.
 |
| Uniform van de "koloniale guides" Bron: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Colonial_Guides_of_Surinam_(1823).jpg |
Een van de “guides” werd zelfs door de “muitelingen” doodgeschoten. Zelfs dood werd hem volgens het verslag geen rust gegund, want de rebellen groeven hem weer op om zijn hoofd op een voor hen gewijde plek te plaatsen.
 |
| Verslag van een expeditie in het najaar van 1829 tegen gevluchte en opstandige plantageslaven Bron: www.delpher.nl |
.jpg){kind=link}