Lichtvervuiling

Tientallen jaren geleden keek ik in de stedelijke omgeving waar ik woon in de winter rond 20 uur in de avond omhoog en genoot ik van een diepzwarte hemel getooid met stralende flonkerende sterren. Zelfs de afzonderlijke zeven sterren van verre Plejaden kon ik met het blote oog waarnemen. Hoe anders is het nu. Over de avondhemel ligt een grauwsluier van lichtvervuiling, waar een aantal sterren van de Orion Constellatie met moeite door heen prikken. Ok Sirius flikkert nog behoorlijk fel, en Procyon (Kleine Hond) is ook goed te zien, maar de Plejaden ver achter Aldebaran het nog net zichtbare oog van de Stier van zijn slecht een vage vlek. En dan woon ik niet eens in de randstad.

Zonder lichtvervuiling zou ik dit zien
Bron:
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Night_Sky_looking_towards_Orion.jpg

Lang leve onze moderne beschaving.

De laatste keer dat ik de Melkweg in volle glorie zag, was in het najaar van 2006 in de Thar woestijn in  India.

Onderstaande afbeelding uit 1862 toont een toen zichtbare sterrenhemel, inclusief Melkweg zonder lichtvervuiling. 

De sterrenhemel rond 1860, uitgave 1862
Bron:
https://www.google.nl/books/edition/Les_%C3%89toiles_et_les_curiosit%C3%A9s_du_ciel/tI_xQGGvt34C?hl=nl&gbpv=1&dq=camille+flammarion+orion&pg=PA689&printsec=frontcover

Door mij ingekleurde versie van de afbeelding uit 1862

Het sterrenbeeld Orion is ingekleurd. Links de rode Betelgeuze. In de lijn met de sterren van de gordel rechtsboven de rode Aldebaran in de Stier, en een stuk verderop in blauw de Plejaden.

Links onder de blauwe ster Sirius in de Grote Hond en links van Betelgeuze Procyon (niet ingekleurd).

Er schijnen nog enkele afgezonderde plekken in Nederland te zijn, donker genoeg om ongehinderd te kunnen genieten van de sterrenhemel. Vind ze maar eens.