In het oog van de beschouwer.

Het einde van de Eerste wereldoorlog betekende ook het einde van diverse Europese monarchieën. 

Zo werd in het najaar van 1918 de Duitse keizer Wilhelm II  gedwongen af te treden. Hij week uit naar het neutrale Nederland en kreeg daar asiel. Wilhelm verbleef eerst op kasteel Amerongen voordat hij in mei 1920 verhuisde naar huis Doorn.

In het najaar van 1918 was het rijk van Wilhelm II geslonken tot 4 kamers in kasteel Amerongen. In 1920 nam Wilhelm zijn definitieve intrek in Huis Doorn. Hoewel de ex-keizer tot aan zijn overlijden in 1941 in relatief comfortabele omstandigheden leefde, was zijn bewegingsvrijheid behoorlijk beperkt. Toch was hij er genadig van af gekomen, iets wat zijn neef Nicolaas II van Rusland niet was gegund

Als dank voor zijn verblijf op Amerongen schonk Wilhelm II het kasteel in 1920 een borstbeeld van zichzelf. Oeps.  Het beeld was waarschijnlijk meegekomen in een van de 59 treinwagons met privéspullen die Wilhelm II in 1918 uit Duitsland meenam.

Wilhelm II op Amerongen
Foto L. Heitman

Wilhelm II op Amerongen
Foto: Arkhamarchivaris

Met een welwillend oog bekeken wordt het beeld in een artikel beschreven als “heroïsch en statig van Karakter". De ijdele, van zichzelf vervulde ex-keizer zou zich hierin wel hebben kunnen vinden. Met een iets minder welwillende blik bekeken zou het beeld beschreven kunnen worden als de marmeren manifestatie van een arrogante autocratische heerser over een koloniaal wereldrijk. 

 Er zijn vele bustes gemaakt van Wilhelm II. Van het beeld op Amerongen is een vergelijkbaar beeld, maar dan zonder helm gemaakt.